Ilex aquifolium en Hedera helix Nu het november is zal het niet zo heel lang meer duren voordat de meeste bomen en heesters kaal zijn. Dan worden de planten die hun blad in de winter behouden extra zichtbaar. De heersende opvatting over wintergroene bomen en heesters is dat ze giftig zijn voor paarden. Is dit ook zo of kan je het ook iets genuanceerder bekijken? Hulst (Ilex aquifolium)Aan het einde van de vorige winter was het voor het eerst dat…
Juglans regia en Phragmites australis Graag schrijf ik over wat op dit moment favoriet is bij Noah en Molly. Meestal zijn dat planten die ze zelf in het bos uitzoeken om te eten. Zowel de walnoot als het riet komen we echter eigenlijk niet tegen hier in het bos. Er groeit wel een jonge walnootboom waar we regelmatig langs komen maar de takken zitten te hoog voor de paarden om ervan te eten. En riet groeit bij voorkeur op vochtige…
Sorbus aucuparia en Corylus avellana Ik kan het mij nog heel goed herinneren, die eerste keer dat Noah van een lijsterbes at. Het was de avond voordat we op vakantie zouden gaan en tijdens een bosrit nam hij een grote hap van een lijsterbes, zowel het blad als de rijpe oranje bessen. Paniekerig probeerde ik het uit zijn mond te trekken maar natuurlijk was het al te laat en slikte hij het door. Toen wist ik nog niet wat ik…
Lapsana communis en Geum urbanum Geel is een zonnige kleur, gele bloemen in een groene weide vallen al snel op. Bijen hebben een voorkeur voor gele bloemen en bezoeken ze dan ook graag. Geel in de natuur betekent ook vaak dat oplettendheid geboden is en misschien wordt er daarom ook vaak gezegd dat planten met gele bloemen giftig zijn. In sommige gevallen kunnen deze planten ook beter gemeden worden door paarden, een voorbeeld hiervan is het Jakobskruiskruid (Jacobaea vulgaris). Maar…
Artemisia vulgaris en Tanacetum vulgare Het grootste deel van het dieet van paarden behoort uit gras en hooi te bestaan. Andere planten, waaronder ook kruiden, hebben andere kwaliteiten die voor paarden waardevol kunnen zijn. De hoeveelheid die ervan gegeten wordt is wel aanzienlijk kleiner. Vaak zie ik het niet eens dat mijn paarden van een bepaalde plant eten omdat het dan maar een klein hapje tussendoor is. Daarom viel het mij ook extra op toen Molly heel uitgebreid in het…
Heracleum sphondylium en Glechoma hederacea Zowel Gewone berenklauw als Hondsdraf roepen vaak gemengde gevoelens op. Bij Gewone Berenklauw gaan vaak alle alarmbellen af in verband met mogelijke brandwonden door de haren en voor Hondsdraf wordt vaak gewaarschuwd omdat het giftig zou zijn. Maar is dat terecht en hoeveel eten paarden ervan wanneer ze een vrije keuze hebben? Gewone berenklauw (Heracleum sphondylium)Gewone berenklauw is een lid van de schermbloemenfamilie. De kleine witte bloempjes vormen samen een groot scherm, zoals bijvoorbeeld het…
Indicatorplanten of signaalplanten Iedereen die een stuk grond of weide beheert loopt hier wel eens tegen aan: plotseling is er één plant die de overhand neemt. Opeens staat de weide vol met zuring of na een warme zomer is er weinig gras en heel veel mos. Of de brandnetels en de bramen groeien wel erg hard. Vaak zijn dit maar periodes maar hoe langer ze duren hoe meer we geneigd zijn om in te grijpen. Maar moeten we dit wel…
Betula pendula en Betula pubescens De berk is een zeer bekende boom, ook hier in het bos komt hij veelvuldig voor. Erg opvallend is de kenmerkende witte stam die de boom na een aantal jaren krijgt. Het is een van de bomen die maar in zeer kleine hoeveelheden gegeten werd door Noah en Hanna. Wanneer ik een bos takken van verschillende bomen en heesters knip en meeneem als aanvulling op het hooi en het gras wordt de berk wel opgegeten….
Crataegus monogyna Vanaf eind februari, wanneer de temperatuur het toelaat, ontluiken de eerste blaadjes van de meidoorn maar dan duurt het nog een maand voordat Noah er interesse heeft. Meidoorn is ook zo’n plant waar Molly zich van moest laten overtuigen door Noah. Dat duurde niet lang en nu eet Molly het net zo graag als Noah en Hanna. Tijdens mijn opleiding als hovenier stond de meidoorn op onze plantenlijst zowel bij de bomen, de struiken als bij planten die…
Galium aparine en Galium saxatile Om overzicht te houden in de plantenwereld is er ooit een indeling voor gemaakt. De eerste die hier mee begon was Linnaeus in 1735. Hij heeft veel planten een naam gegeven en dit zie je dan soms terug wanneer zijn L. achter een wetenschappelijke latijnse naam staat. Na Linnaeus zijn er regelmatig veranderingen in de indeling aangebracht waardoor het mogelijk is dat planten in de loop van de tijd van familie wisselen of dat planten…